Ο Κώστας Καλπατσινίδης γεννήθηκε το 1942 στο Αμμοχώρι Φλώρινας, σε μια οικογένεια με βαθιές ρίζες στην ποντιακή παράδοση. Η καταγωγή του εντοπίζεται στην περιοχή της Ματσούκας του Πόντου και συγκεκριμένα στη Γαλίαινα, ενώ οι πρόγονοί του, μετά από μετοίκηση στη Ρωσία τον 19ο αιώνα και από εκεί κατέφυγαν στην Ελλάδα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Η μουσική αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της οικογενειακής του ταυτότητας, καθώς οι παππούδες του υπήρξαν επίσης οργανοπαίκτες, με τη λύρα και τον ζουρνά να συνοδεύουν την καθημερινότητά τους.
Αυτοδίδακτος μουσικός, ήρθε σε επαφή με τη μουσική από την ηλικία των οκτώ ετών, ξεκινώντας με τη φλογέρα, στην οποία διακρίθηκε για την τεχνική και την εκφραστικότητά του. Σε νεαρή ηλικία ανέπτυξε και ιδιαίτερη επιδεξιότητα στην κατασκευή αυτοσχέδιων μουσικών εξαρτημάτων, προσαρμόζοντας μόνος του επιστόμιο και καλάμι στο όργανό του. Παράλληλα, ξεχώριζε για τη φωνή του, ερμηνεύοντας τραγούδια με τη συνοδεία της ποντιακής λύρας.
Το κλαρίνο εντάχθηκε στη μουσική του πορεία γύρω στο 1960, όταν ήταν 18 ετών, και από τότε αποτέλεσε το βασικό του όργανο. Με αυτό συμμετείχε σε πλήθος κοινωνικών εκδηλώσεων, γάμων και γλεντιών, ερμηνεύοντας τόσο ποντιακούς όσο και τοπικούς σκοπούς, με συνέπεια και αυθεντικότητα.
Καθοριστικό στοιχείο του ύφους του υπήρξε η επιρροή της ποντιακής λύρας, την οποία ο ίδιος θεωρούσε «ιερό» όργανο. Το παίξιμό του στο κλαρίνο ακολουθούσε τη λογική και την εκφραστικότητα της λεγόμενης «Φλωρινιώτικης» σχολής, που βασίζεται στη μίμηση της λύρας. Χάρη στις γνώσεις του στο παραδοσιακό ρεπερτόριο και στις τραγουδιστικές του ικανότητες, κατόρθωσε να μεταφέρει με πιστότητα το ύφος και το συναίσθημα της λύρας στο κλαρίνο, διαμορφώνοντας ένα προσωπικό και αναγνωρίσιμο μουσικό ιδίωμα.
.png)











